Líney Rakel Jónsdóttir

Hvernig eiga merkin saman

HRÚTUR og NAUT
Hrútur og Naut eiga það til að festast saman á hornunum og þá er aldrei að vita hvernig fer. Hrúturinn sést ekki fyrir og hvikar ekki frá fyrirætlunum sínum, en Nautið er ennþá þrjóskara og lætur ekki haggast, hvað sem á dynur. Ef Hrúturinn beitir persónutöfrunum, getur hann yfirleitt fengið Nautið til að gleyma að því mislíkar við hann, en hjónaband verður aldrei átakalaust.
 

--------------------------------------------------------------------------


Ég (Líney) er Nautið

Nautin eru fædd að vori, þegar daginn er tekið að lengja og náttúran að vakna til lífsins. Vorið er frjósamur og gjöfull tími vinnu og undirbúnings fyrir sumarið en jafnframt tími til að njóta vaxandi veðurblíðu og grænkandi náttúru. Þetta endurspeglast í upplagi Nautsins, sem sambland af vinnugleði og leti, eða því að skapa og njóta. Hið dæmigerða Naut er því duglegur nautnamaður.

Gæflyndi

Í samræmi við vorblíðuna er Nautið að öllu jöfnu gæflynt í skapi. Það trúir á lífið og sér ekki ástæðu til annars en að menn lifi í sátt og samlyndi. Það vill stunda vinnu sína, eiga gott heimili og sinna áhugamálum og félagslífi, og vill jafnframt láta aðra í friði með sitt.

Einbeiting

Eitt helsta einkenni Nautsins er sterk einbeiting og í tengslum við það hæfileiki til að útiloka umhverfið og þá þætti sem það telur sér óviðkomandi. Nautið er frekar hlédrægt og varkárt í skapi og í raun feimið. Segja má að Nautið sé rólegur og traustur persónuleiki, að öllu jöfnu vingjarnlegt og seinþreytt til reiði. En þegar Nautið reiðist, þá reiðist það svo um munar.

Jarðbinding

Nautið er jarðarmerki og vill því sjá áþreifanlegan árangur gerða sinna. Orði verður að fylgja athöfn og því framkvæmir Nautið flest það sem það ætlar sér og er að öllu jöfnu áreiðanlegt. Nautið trúir á það sem það sér og getur snert á, en hið óáþreifanlega á síður upp á pallborðið. Þessi jarðbinding getur birst á ýmsan hátt. Annars vegar eru Nautin fólk sem getur rekið fyrirtæki eða fengist við hagnýtar framkvæmdir og hins vegar fólk sem lifir í sterkum tengslum við jörðina, náttúruna og hið líkamlega. Nautið metur þess vegna mikils þætti eins og útiveru, líkamlega vellíðan, þægileg húsgögn, góðan mat, fallegt umhverfi, kynlíf, fjárhagslegt öryggi og gott heimili. Það er einstaklingsbundið hvað verður ofan á hjá hverju og einu Nauti. Sum þeirra leggja áherslu á allt framangreint, önnur einungis á sumt. Það að vera jarðbundinn þýðir einnig að vilja hafa fast land undir fótum eða fást við hagnýt mál og hafa ákveðna röð og reglu á umhverfinu.

Þrjóska

Nautið er stöðugt merki og því fast fyrir og oftar en ekki þrjóskt. Persónuleiki þess er fastmótaður og breytist lítið og það heldur sig oft við sömu áhugamálin í langan tíma. Meðal einkenna Nautsins eru því úthald, festa og varanleiki. Það er oft eins og jarðýta. "Ekkert skal stöðva mig. Það er sama hvað það tekur mig langan tíma að ná takmarkinu. Ég skal."

Melta málin

Þegar Nautið hefur bitið eitthvað ákveðið í sig þýðir lítið að ýta á það eða ætla að þvinga það til hlýðni. Ekkert virkar nema skynsamleg rök og þolinmæði. Nautið vill gefa sér tíma, bæði til að taka á móti nýjungum og til að breyta um stefnu. Það þarf að melta hvert mál í ró og næði og því borgar sig ekki að reka á eftir því.

Öryggi

Til að viðhalda orku sinni þarf Nautið ákveðna festu og öryggi. Það þarf að sjá áþreifanlegan árangur og þarf að geta einbeitt sér að afmörkuðum sviðum. Það hentar Nautinu ekki að fara úr einu í annað. Fjárhagslegt öryggi skiptir það einnig miklu og skuldir fara verr með Nautið en flest önnur merki.

Náttúran

Nautinu er einnig mikilvægt að komast annað slagið út í náttúruna. Þetta á að sjálfsögðu helst við um þá sem búa í bæjum og borgum eða stunda innivinnu sem krefst lítillar hreyfingar. Nautið á að fara reglulega út fyrir bæinn, á skíði eða í göngu, horfa á tré og fjöll, strjúka lófanum eftir mosavaxinni jörð og anda að sér hreinu lofti. Þetta er hollt fyrir alla en Nautinu lífsnauðsyn.

Menning

Oft er talað um tvær gerðir af Nautum, Jarðarnaut og Venusarnaut. Hið fyrrnefnda er jarðbundnara og þyngra, bæði í skapi og vaxtarlagi. Venusarnautið er aftur á móti léttara í lund og menningarlega sinnað, enda er það svo að menning er ríkur þáttur í lífi margra Nauta. Áhugi á tónlist er til dæmis algengur og mörg þeirra hafa góða söngrödd. Hið sama er að segja um bókmenntir, málaralist og aðrar listir. Það má oft sjá menningaráhuga Nauta á heimili þeirra, sérstaklega þegar þau eru orðin eldri og hafa komið sér fyrir í lífinu. Stórir bókaskápar þekja þá veggi, í einu horni stofunnar er píanó, sem er Nautshljóðfæri, myndir eru á veggjum og umhverfið fallegt. Löngun til að eiga er nokkuð rík í eðli Nauta og þegar áhugi þeirra beinist inn á listræn svið vilja þau oft eiga listaverk.

Varanleg gildi

Eins og getið var um að framan táknar það að vera jarðbundinn einnig það að vera náttúrubarn og að vera raunsær, sjá raunveruleikann í umhverfinu og vilja standa föstum fótum í tilverunni. Þó æskilegt sé fyrir Nautið að búa við fjárhagslegt öryggi segja mörg þeirra að tóm efnishyggja sé sókn eftir vindi. Og þar er ef til vill komið að kjarna málsins. Nautið vill það sem er raunverulegt og hefur gildi fyrir lífið. Þetta getur komið fram í því að það sé lítið gefið fyrir eftirlíkingar og gerviefni í húsbúnaði, en vilji þess í stað vönduð húsgögn úr náttúrulegum efnum. Það getur einnig birst sem þörf fyrir að leita sannleikans á andlegum og listrænum sviðum, að leita varanlegra gilda. Nautið leitar þess sem er satt, varanlegt, djúpt og raunverulegt, hvort sem um eignir, ást eða hugmyndir er að ræða.

Þegar talað er um 'Nautið' og 'Naut', er átt við þá sem fæddust þegar Sólin var í Nautsmerkinu. Þeir einstaklingar sem fæddust á þeim árstím hafa 'hjartað' í þessu merki, eða grunneðlið og lífsorkuna.

Staða Tunglsins í merki segir til um tilfinningar, staða Merkúrs um hugsun, Venusar um ást og samskipti, Mars um framkvæmdir, Rísandi merkis um framkomu og staða Miðhimins um (þjóðfélags)markmið. Hver einstakur maður er í mörgum stjörnumerkjum og þess vegna eru gerð stjörnukort, en ekki bara fjallað um stjörnumerkin.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Árni og Helga eru Hrúturinn

Hrúturinn er vormerki. Á vorin fer birta vaxandi og veður batnandi. Mesti athafnatími ársins er fyrir höndum. Eðli Hrútsins endurspeglar þetta og birtist meðal annars í þörf fyrir athafnasemi og innri vissu um að lífið bjóði uppá ótal tækifæri. Hrúturinn er fyrir vikið drífandi og fljótur að framkvæma ætlunarverk sín. Að sama skapi er honum illa við alla bið. Hann vill gera það strax sem hann fær áhuga á.

Frumkvöðull

Hrúturinn þolir illa reglur, kerfi og vanabindingu, en hefur gaman af nýjum áskorunum. Það má líkja honum við landnema. Hann tendrast upp þegar ný mál eru á dagskrá hans, lifnar við og smitar út frá sér með ákafa sínum, en dofnar og verður leiður ef hann þarf að fást of lengi við það sama. Hann er góður í upphafi, sæmilegur þegar verk er hálfnað en verður oft að beita sig aga til að ljúka verkum. Hann er fæddur brautryðjandi og frumkvöðull, en er síðri í rekstri og vanaverkum.

Keppni og áskoranir

Hrúturinn kappsfullur og baráttuglaður að upplagi. Hann er því uppá sitt besta þegar honum er stillt upp við vegg, eða þegar þarf að drífa af ákveðin verk fyrir tilsettan tíma. Þá magnast hann upp. Hann er eldsmerki og þarf því að hafa líf í kringum sig og líður best þegar hann er að keppa eða fást við nýja áskorun. Hann þarf sömuleiðis á hreyfingu og líkamlegri útrás að halda, annað hvort með því að stunda líkamlega vinnu eða í íþróttum, líkamsrækt og útivist. Ef umhverfi hans er líflaust og kallar á vanabindingu og endurtekningar þá tapar hann orku.

Fram á veginn

Hrúturinn er lítið gefinn fyrir að horfa um öxl. Hann vill lifa fyrir daginn í dag og horfa fram á veginn. Hann veltir sér því sjaldan upp úr vandamálum, að minnsta kosti ekki til langframa. Ef erfiðleikar steðja að er hann fljótur að hrista þá af sér. Lífið býður alltaf upp á ný tækifæri, nýjar áskoranir og ný verkefni til að keppa að.

Fljótfær og uppstökkur

Hinn dæmigerði Hrútur er fljótfær og á til að vera uppstökkur. Hann er tilfinningaríkur og skapstór. Þetta kemur sérstaklega fram ef einhver ætlar að stöðva hann eða hindra hann í að gera það sem hann hefur ætlað sér. Hann þolir ekki tafir. Þá er hætt við að hann rjúki skyndilega upp. Á móti kemur að hann er fljótur að róast og fyrirgefa.

Einlægur

Dags daglega, og þegar allt er í lagi, þá er Hrúturinn einlægur og vingjarnlegur í fasi, og yfirleitt hress og jákvæður. Hann er að mörgu leyti það sem kalla má 'hrein sál', eða maður sem flækir hlutina ekki að óþörfu. Hann stundum svolítið barnalegur í einlægni sinni og hreinskilni, en oftast er honum fyrirgefið, því hann meinar í raun ekkert illt með því, þó að hann skjóti á fólk eða slái einstaka sinnum frá sér.

Snerpa og hraði

Segja má að Hrúturinn sé skorpumaður og spretthlaupari. Lífsorka hans er hröð og hann starfar einna best þegar mikið er um að vera og krafist er snerpu og skjótrar ákvarðanatöku. Um Hrútinn er sagt að hann eigi að treysta á fyrstu tilfinningu sína í hverju máli. Slíkt reynist honum best.

Þegar talað er um 'Hrútinn' og 'Hrúta', þá er átt við þá sem fæddust þegar Sólin var í Hrútsmerkinu. Þeir einstaklingar hafa 'hjartað' í þessu merki, eða grunneðlið og lífsorkuna.

Staða Tunglsins í merki segir til um tilfinningar, staða Merkúrs um hugsun, Venusar um ást og samskipti, Mars um framkvæmdir, Rísandi merkis um framkomu og staða Miðhimins um (þjóðfélags)markmið. Hver einstakur maður er í nokkrum stjörnumerkjum og þess vegna eru gerð stjörnukort, en ekki bara fjallað um stjörnumerkin.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Hjálmar er Meyjan

Árstími Meyjunnar er í lok sumars. Þá hefur gróðurinn náð blóma og ávextir jarðarinnar þroska. Meyjan er því fædd á frjósömum uppskerutíma, tíma athafnasemi, vinnu og undirbúnings fyrir komandi haust og vetur.

Jarðbundin og dugleg

Hin dæmigerða Meyja er jarðbundin og raunsæ. Hún hefur sterka rökhugsun og sérstaka hæfileika og áhuga í sambandi við viðskipti, miðlun, menntamál og þjónustustörf. Meyjan er iðulega dugleg og iðin og á oft erfitt með að sitja kyrr og slaka á. Sumar Meyjur taka til dæmis aldrei frí eða fara að vinna eitthvað annað í fríinu og fá samviskubit ef þær hafa ekki eitthvað fyrir stafni. Oft er Meyjan eirðarlaus og þá einkennist framkoma hennar af hreyfanleika, málgefni og vissu stressi.

Skýrleiki

Meyjan hefur skarpa hugsun og það er algengt að sjón hennar sé með afbrigðum skýr, þ.e.a.s. hún sér veikleika í skýru ljósi og er meðvituð um útlit, klæðaburð og hegðunartakta fólks. Hún er nákvæm og sér einstök smáatriði hvers máls. Nákvæmni á smáatriði er það mikil að stundum tekur hún ekki eftir heildarmyndinni, trén skyggja þá á skóginn. Meyjan er einnig næm á hið líkamlega, á líkama sinn og útlit, og það sem hún borðar og lætur ofan í sig. Áhugi á mataræði, heilsumálum, líkamsrækt og hollustu er því algengur.

Fullkomnunarþörf

Eitt sterkasta einkenni Meyjunnar er fullkomnunarþörf. Ekkert er nógu gott. Alltaf þarf að laga og betrumbæta. Hún gerir því miklar kröfur til sín (og annarra) og finnst að hún þurfi stöðugt að vanda sig og ná fullkomnu valdi á viðfangsefnum sínum. Þessi fullkomnunarþörf er bæði blessun og bölvun. Hún leiðir til þess að Meyjan á til að vanmeta sjálfa sig en einnig til þess að hún leysir verkefni sín vel af hendi og er treystandi fyrir því sem hún á annað borð tekur að sér.

Skörp hugsun

Meyjan hefur að upplagi raunsæja og gagnrýna hugsun og sérstakan hæfileika til að greina mál í smáeiningar, raða niður í flokka og leita að villum. Meyjan er hinn fæddi gagnrýnandi. Hugsun hennar er einnig vel til þess fallin að læra tungumál eða leggja stund á fræðistörf. Auðvitað fást ekki allar Meyjar við slík mál en samt sem áður búa þær yfir þessum eiginleikum. Ef þær fást ekki við fræðilega gagnrýni taka þær í staðinn vini sína, ættingja eða vinnufélaga fyrir og finna veikleika í fari þeirra, oftar en ekki í þeim tilgangi að hjálpa eða laga það sem Meyjan telur að hafi farið miður.

Viðskipti

Meyjan hefur oft áhuga á verslun og viðskiptum, enda ríkt í eðli hennar að vilja framkvæma og hreyfa við hlutum, eða láta málin ganga áfram. Kyrrstaða er andstæð eðli hennar, enda er Meyjan breytilegt merki sem þarf á hreyfingu og fjölbreytni að halda. Hún verður eirðarlaus ef hún hefur lítið fyrir stafni. Meyjan hefur í raun gaman af því að vinna, kannski vegna þess að hún á erfitt með að vera kyrr. Eitt helsta einkenni margra Meyja er að vera á sífelldum þönum, hlaupandi fram og aftur, alltaf að gera eitthvað.

Vinna og árangur

Til að næra lífsorku sína þarf Meyjan að sjá eftir sig áþreifanlegan árangur. Ef hún er fræðimaður er æskilegt að hún geti bent á bók sem hún átti þátt í að semja, ef hún er handverksmaður þarf hún að sjá verk sín í notkun. Ef til vill þarf hún fyrst og fremst að hafa það á tilfinningunni að starf hennar hafi tilgang og gagnist öðrum. Meyjan er merkið sem hefur það verkefni að koma uppskerunni í hús og búa í haginn fyrir komandi haust og vetur. Hún þarf að vinna.

Þegar talað er um 'Meyjuna' og 'Meyju', er átt við þá sem fæddust þegar Sólin var í Meyjarmerkinu. Þeir einstaklingar sem fæddust á þeim árstíma hafa 'hjartað' í þessu merki, eða grunneðlið og lífsorkuna.

Staða Tunglsins í merki segir til um tilfinningar, staða Merkúrs um hugsun, Venusar um ást og samskipti, Mars um framkvæmdir, Rísandi merkis um framkomu og staða Miðhimins um (þjóðfélags)markmið. Hver einstakur maður er í nokkrum stjörnumerkjum og þess vegna eru gerð stjörnukort, en ekki bara fjallað um stjörnumerkin.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Kristófer, Viktor og Eyjólfur þeir eru allir Vogin

Árstími Vogarinnar er haustið, þegar litir eru sterkir í náttúrunni og sumarið og uppskeruvinnan er að baki. Veður eru enn ágæt og því góður tími til að sinna félagslífi. Fyrsti mánuður haustsins er rómantískur og það fólk sem fæðist í Vogarmerkinu þykir ljúft, listrænt og félagslynt.

Jafnvægi og réttlæti

Til að skilja Vogina þarf að horfa á 'tákn' merkisins, vogina sem hefur það hlutverk að vega og meta (uppskeruna). Enda er það oft svo að fólk sem fæðist í þessu merki hefur sterka réttlætiskennd. Það er alltaf að leita að jafnvægi og því sem stillir vogina af. En þetta er hægara sagt en gert, og því geta Vogir sveiflast til. Ef of mikið er sett á aðra skálina þá hallar vogin. Fyrir vikið er Vogarfólkið stundum eftirgefanlegt, stundum hart, stundum ljúft, stundum ákveðið. Þetta er leit að jafnvægi, að 'balance'. Sumar Vogir eru vel stilltar, aðrar sveiflast frá einum pól til annars og eru 'brokkgengar' eins og einn ágætur maður sagði.

Samvinna og sjálfstæði

Það sem einkennir framkomu Vogarinnar, eða það sem hún reynir að birta útávið, er ljúfleiki. Öðrum megin á skálinni er ég og hinu megin við. Þetta er spurning um jafnvægi á milli mín og þín. Jafnvægi á milli sjálfstæðis og samvinnu er eitt af því sem Vogin leitar eftir. Til að samvinna gangi vel reynir hún að koma vel fram við aðra og notar þá ljúfleika, bros og sannfæringarmátt orðanna. En þær Vogir eru einnig til sem færast of mikið í átt til ég-sins og þá er valtað yfir umhverfið. Einnig er talað um hina 'ljúfu frekju', eða þá Vog sem stendur sterk bæði í ég-inu og samvinnunni. En vissulega vilja og reyna flestar Vogir að vera fágaðar, kurteisar og yfirvegaðar.

Félagsmálamaður og pælari

Stjórnandi Vogarinnar er Venus og 'frumþátturinn' er loft. Venus er pláneta fegurðar og samvinnu, og loftið er táknrænt fyrir rökhugsun. Vogir eru því oft félagsmálamenn, listamenn, pælarar og pólitíkusar sem berjast fyrir réttlætismálum eða boða ákveðna heimssýn og kenningar. Stundum sameinast þetta allt í einum og sama manninum.

Það sem örvar Vogina

Til að endurnýja og viðhalda lífsorku sinni, þarf Vogin að dvelja í félagslega og hugmyndalega lifandi umhverfi. Það þýðir að hún þarf að hitta fólk sem örvar hugsun hennar. Hún þrífst illa í einangrun og andlegu tómarúmi. Hún tapar orku við slíkar aðstæður. Vogin þarf á fólki, félagslífi og samvinnu að halda. Það á reyndar við um flest fólk, en þetta skiptir öllu máli fyrir Vogina og varðar það að næra lífskraftinn.

Þegar talað er um 'Vogina' og 'Vog', er átt við þá sem fæddust þegar Sólin var í Vogarmerkinu. Þeir einstaklingar sem fæddust á þeim árstíma hafa 'hjartað' í þessu merki, eða grunneðlið og lífsorkuna.

Staða Tunglsins í merki segir til um tilfinningar, staða Merkúrs um hugsun, Venusar um ást og samskipti, Mars um framkvæmdir, Rísandi merkis um framkomu og staða Miðhimins um (þjóðfélags)markmið. Hver einstakur maður er í nokkrum stjörnumerkjum og þess vegna eru gerð stjörnukort, en ekki bara fjallað um stjörnumerkin.